Rigt Visbeek belangrijke schakel

Bij heel veel vrijwilligersorganisaties zijn het niet alleen de direct daarbij aangesloten mensen die belangrijk zijn voor het reilen en zeilen daarvan. Vaak spelen ook anderen, ‘externen’ zeg maar, een belangrijke rol daarbij. Bij ons is dat niet veel anders. Zo vormen de activiteitenbegeleidsters van de betrokken instellingen een onmisbare schakel in het goed functioneren van Fietsen Alle Jaren Leeuwarden. Tot voor kort nam bij woonzorgcentrum Erasmus Rigt Visbeek die rol voor haar rekening. We spraken op een herfstige winterochtend in de brasserie van dit woon-zorgcentrum met haar.

Geweldige uitvinding
‘Ik vind het een geweldige uitvinding, het rijden met de riksja’ zegt mevrouw Visbeek, ‘maar er moet wel zoveel mogelijk gebruik van worden gemaakt wil het blijven bestaan.’ Zij heeft er bij Erasmus tot eind vorig jaar steeds voor gezorgd dat er op elke woensdag van maart tot pakweg november twee passagiers meegingen. Dat ging niet altijd van een leien dakje, het was niet altijd even makkelijk om mensen voor een rit te motiveren. Zelf namen bewoners totnogtoe niet het initiatief. ‘Nee, je moet er echt in investeren om de riksja iedere week vol te krijgen. Mensen van Welzijn moeten daarvoor hier mensen benaderen.’
Niettemin kijkt mevrouw Visbeek met plezier terug op haar aandeel aan het riksjarijden. ‘Je ziet als ze weer terugkomen aan de blije gezichten van de mensen dat ze ervan genoten hebben. En daar gaat het toch om. Mensen kiezen heel vaak een rit door de binnenstad om te zien wat er allemaal veranderd is, nieuwe winkels en zo. Maar ook om de toename van het verkeer daar mee te maken. Ook het Leeuwarder Bos is erg in trek bij velen om te zien hoe dat alweer gegroeid is’, zegt mevrouw Visbeek die steeds de planning voor twee weken maakte
Koffie gekregen
Zij maakte elke keer van de eerste riksja-ritjes een foto die de deelnemers bij terugkeer aangeboden kregen. Dat werd dan erg op prijs gesteld. Die foto’s kregen dan vaak een plekje op hun kamer. Ook zijn verschillende foto’s op facebook gezet. De opmerkingen na afloop van de tochtjes waren haast altijd positief. ‘U had wel gelijk hoor’, vernam mevrouw Visbeek dan wel. ‘Ik wil wel eens vaker mee.’ Ook in de stad reageerden anderen soms heel leuk. ‘In de Blokhuispoort hoefden de passagiers eens niet zelf hun bakjes koffie te betalen. Dat deed een wildvreemde toen met wie ze in gesprek kwamen en enthousiast werd over het riksjaproject.
Familie ook mee
‘Erasmus telt 150 verpleeghuis-plaatsen en het zou mooi zijn als ze allemaal eens op de riksja mee zouden gaan, maar het is niet voor iedereen toegankelijk. Ook zou ik graag zien dat behalve ikzelf veel meer personeelsleden eens mee zouden gaan zodat ze uit ervaring erover zouden kunnen spreken. En wat ik ten slotte graag zou zien is dat de -zeg maar – familieparticipatie wat groter zou worden; dat bijvoorbeeld kinderen of echtgenoten eens samen met de Erasmusbewoners een ritje zouden maken. Ik denk dat die dat wel leuk zouden vinden, maar ook zover is het nu nog niet gekomen en dat vind ik jammer’, zegt mevrouw Visbeek.
Rigt Visbeek

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *