Bestuurder Eerde geniet

Eerde Koopmans met
meneer v.d. Vlies en
mevrouw Hofstra in het bakje 

‘Misschien klinkt het wat hoogdravend, maar ik houd ervan om iets voor een ander te betekenen. Het is net alsof dat in mijn genen staat geschreven. Ik vind het nu eenmaal mooi om met andere mensen ‘om te gaan’. Het komt bij mij van binnenuit. Het omkijken naar je naaste is mij als het ware met de paplepel ingegoten. Maar men moet niet vergeten dat je er ook veel voor terugkrijgt. Neem alleen maar de blijdschap die je ermee bij een ander bezorgt.’ Aan het woord is Eerde Koopmans, vrijwilliger in hart en nieren en een van de actieve riksja-bestuurders bij Fietsen Alle Jaren Leeuwarden.

Niet koud krijgen
Koopmans (78) is daar een jaar of drie geleden, na het lezen van een krantenartikel over deze organisatie, mee begonnen. Hij is er van lieverlee nu helemaal op zijn plek, vooral omdat hij steevast op elke dinsdag, meest ‘s morgens, twee bewoners van Nieuw Mellens als passagiers heeft. Die moeten soms met een lift op en vanaf de riksja geholpen worden. ‘Alleen als het regent, hagelt of sneeuwt fiets ik niet, maar anders zowat altijd. Het moet wel droog zijn. De mensen worden dan zo aangekleed dat ze het niet koud krijgen.’ De activiteitenbegeleidsters Aukje en Trudy verzorgen het rittenschema van Nieuw Mellens.

Gesprekken
Het aantal passagiers uit dit verzorgingscentrum voor dementerenden schat Koopmans op rond de 15. Je zou kunnen zeggen dat hij er een vaste klantenkring heeft opgebouwd. Er is dus, zeg maar, altijd wel klandizie. Dat stemt hem erg tevreden omdat ‘ik dan weet waar ik aan toe ben. En als ik eens ‘s morgens niet kan, dan rijd ik ‘s middags en anders bel ik even met Eppie Griepsma de rikschef, die dan een vervanger voor mij probeert te vinden.’ Het mag vanzelf spreken dat Koopmans vaak met zijn passagiers hele gesprekken voert. Niet zelden gaan die dan over hun werk of hun eerdere woonplekken, al dan niet in Leeuwarden.

Dikke tuut
‘Meestal heb ik vrouwen ‘aan boord’. Nee, er zijn niet zo veel mannen in Nieuw Mellens die mee willen. En de vrouwen praten onderweg ook het meest; mannen zijn vaak een beetje stiller onderweg. Het komt ook nogal eens voor dat men bij terugkeer voor het ritje wil betalen, maar dat hoeft niet. Soms krijg ik dan een dikke tuut. Wordt u ook moe? vragen ze ook nogal eens, maar dan wijs ik op de elektrische ondersteuning die op de fiets zit. Bijna altijd stop ik even als we bij iemand langskomen die aan het tuinieren is. Vooral vrouwen knopen dan graag even een gesprekje met zo iemand aan’, weet Koopmans uit ervaring.

Ga mee
Riksja van Abbingahiem is ‘zijn’ vaste vervoermiddel. Zoals vermeld zit vrijwilligerswerk Koopmans, die verschillende functies bij de douane heeft gehad, in het bloed. Zo coördineerde hij eerder 10 jaar lang voor ouderen en gehandicapten weken in Doorn en Lunteren bij Het Vakantiebureau. Zolang hij het kan doen en leuk vindt, gaat hij door met de riksja-ritjes. Gegadigden voor een tochtje zullen er nog lang blijven, denkt hij. Temeer omdat er regelmatig foto’s van worden gemaakt die dan ook op de ‘huis-tv’ te zien zijn met daarbij de vraag: Wilt u met de riksja mee? Neem dan contact op met de activiteitenbegeleidsters.